รีวิวหนัง Hacksaw Ridge วีรบุรุษสมรภูมิปาฏิหาริย์

หนังเรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของผู้ชายคนหนึ่ง เดสมอนด์ ดอสส (Andrew Garfield) ที่มีชีวิตเกี่ยวข้องกับศาสนาค่อนข้างมาก หลังจากผู้คนรอบตัวพากันไปเป็นทหารร่วมรบกันแทบหมดหมู่บ้าน รวมทั้งน้องชายตัวเอง ในที่สุดเขาก็เลือกจะสมัครไปเป็นทหาร แม้เขาจะรู้ว่าสงครามมันทำให้ทอม (Hugo Weaving) พ่อของเขาเปลี่ยนไปเป็นคนขี้เหล้า เขาสาบานว่าจะไม่ฆ่าใคร ทำหน้าที่แพทย์สนามที่ไร้อาวุธในกองทัพอย่างกล้าหาญ และได้ช่วยรักษาชีวิตเพื่อนทหารที่บาดเจ็บหลายสิบชีวิตภายใต้ห่ากระสุน โดยไม่ลั่นกระสุนแม้แต่นัดเดียว

Hacksaw Ridge วีรบุรุษสมรภูมิปาฏิหาริย์ ว่าด้วยเรื่องราวของ เดสมอนด์ ที. ดอสส์ (Desmond T. Doss) รับบทโดย แอนดรูว์ การ์ฟิลด์ (Andrew Garfield) ชายหนุ่มชาวอเมริกันที่ได้รับใช้ชาติในสงคราม แต่ปฏิเสธความรุนแรงทุกรูปแบบ และไม่แตะปืนแม้แต่กระบอกเดียว เขาจึงถูกรุมกลั่นแกล้งจากบรรดาเพื่อนทหารด้วยกันอย่างหนัก โดยหาว่าเป็นไอ้ขี้ขลาด กระทั่งวันออกศึก เขาเข้าสู่สนามรบโดยไม่พออาวุธแม้แต่อย่างเดียว ช่วงเวลาที่เป็นตายเท่ากันนั้น เขากลับฝ่าดงกระสุนช่วยเพื่อนทหารจากข้าศึก ปัดลูกระเบิดด้วยตัวเอง ทำแผลให้สหายร่วมรบอย่างเต็มใจ เพื่อให้ทุกคนมีชีวิตรอด

จุดเด่นที่ชัดที่สุดในภาพยนตร์เรื่องนี้คงอยู่ที่นักแสดงนำอย่าง แอนดรูว์ การ์ฟิลด์ ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของนายทหารตัวจริงในหน้าประวัติศาสตร์ได้อย่างน่าสนใจ ลืมมุมหล่อ ๆ และความเท่จากภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่เรื่อง The Amazing Spiderman ไปได้เลย เขาทิ้งชุดสแปนเด็กซ์รัดติ้วและอุปกรณ์ผลิตใยแมงมุม เพื่อรับบทใหม่กลายเป็นทหารรับใช้ชาติได้อย่างหมดจด และเขาคือเสาหลักสำคัญที่แบกทุกอารมณ์ในภาพยนตร์ทั้งเรื่องนี้ไว้ได้อย่างอยู่หมัด จึงไม่แปลกใจที่จะมีรายชื่อของเขาเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปีนี้

ด้วยความที่เป็นภาพยนตร์ดราม่าสงครามประวัติศาสตร์ ฉากการสู้รบภาคสนามนั้นถือว่าน่าตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างยิ่ง ทันทีที่หน่วยทหารเข้าสู่พื้นที่สงครามนั้น วินาทีแรกที่การโจมตีเริ่มต้นขึ้นทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนแทบจะลืมหายใจ ห่ากระสุนและฝูงระเบิดโจมตีใส่กันยับ ทหารบางส่วนโดนยิงและตายในพื้นที่ทันที บางส่วนก่อนหน้านี้กลายเป็นศพที่จัดเต็มมาให้ดูทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นแขนขาด ขาขาด หรือลำตัวขาดจากกัน ให้เห็นอวัยวะภายใน สร้างบรรยากาศให้รู้สึกได้ว่ากำลังอยู่ในสนามรบจริง ๆ

ใครว่า นายทหาร เดสมอนด์ ที. ดอสส์ ไม่ได้พกอาวุธเข้าพื้นที่สงครามในยามออกรบ แม้สิ่งที่เขาถืออาจจะไม่ใช่ปืนที่บรรจุกระสุนอยู่เต็มรังเพลิง ทว่าผ้าพันแผล น้ำสะอาด และมอร์ฟีนคืออาวุธชิ้นสำคัญที่พกติดตัวตลอดเวลา ขณะที่ทหารทั้งหน่วยมีศัตรูคือทหารญี่ปุ่น หากแต่ศัตรูของเขาคือยมทูตที่พร้อมจะดับลมหายใจของเพื่อนร่วมรบที่บาดเจ็บได้ทุกเมื่อ ในยามที่ทหารทั้งหมดถอยทัพลงจากหน้าผา เขากลายเป็นที่พึ่งพาสุดท้ายของเหล่าทหารผู้บาดเจ็บที่นอนรอความช่วยเหลือ และได้เขาส่งลงจากหน้าผาด้วยตัวเพียงลำพัง พร้อม ๆ กับที่ต้องลุ้นทุกนาทีว่าทหารญี่ปุ่นจะเห็นหรือไม่

แม้เขาจะเรียนไม่สูงพอที่จะเป็นหมอหรือพยาบาล แต่จิตวิญญาณที่อยากจะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ทุกคนไม่เว้นแม้แต่ทหารญี่ปุ่นที่บาดเจ็บก็ทำให้เห็นถึงจิตใจที่อยากจะช่วยชีวิตผู้อื่นอันเป็นพื้นฐานสำคัญยิ่งของวิชาชีพได้อย่างชัดเจน ความรุนแรงหาใช่ความแข็งแกร่งไม่ แต่ความมั่นคงในจิตใจและความศรัทธาที่ยึดมั่นอย่างแรงกล้า คือความอาจหาญอันแข็งแกร่งที่แท้จริงของผู้ชายคนนี้ในวันที่เขาได้ทำเพื่อผู้อื่นจนสุดความสามารถ

หนังเรื่องนี้ ‘วีรบุรุษสมรภูมิปาฏิหาริย์’ เรียกได้ว่า ครึ่งหนึ่งของหนังถ่ายทำสมรภูมิรบที่อเมริกาต้องสู้รบกับญี่ปุ่นบนเนินแฮ็คซอว์ ฉากรบที่รู้สึกได้ถึงความรุนแรง ส่งผลให้ต้องนั่งน้ำตาไหลตลอดเวลา เป็นหนังที่ดีมาก

ฉากสงครามดิบและโหดมากสมกับที่ได้เรท อาร์ แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัวซึ่งบางครั้งในหนังสงครามเรื่องอื่น ฉากเหล่านี้จะมีมุมมองบูชาความรุนแรง แต่เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นมุมมองของพระเอกเป็นอย่างดี ว่าทำไมเขาถึงต้องการอาสาช่วยชีวิตผู้คนในสงครามนี้ และ

การแสดงของนักแสดงทั้งหมด Hugo Weaving, Vince Vaughn, Luke Bracey and Teresa Palmer แต่ที่เล่นดีเป็นพิเศษคือแอนดรูว์ การ์ฟิลด์ ในสีหน้าท่าทางและอารมณ์สื่อให้เห็นความขัดแย้งในใจเขาได้เป็นอย่างดี ตอนแรกคิดว่าเขาแสดงเยอะไป แต่พอมาดูตัวจริงของ เดสมอนด์ ดอสส์แล้วถึงบางอ้อเลย แสดงยอดเยี่ยมมากๆ